Ooit was hij, Einar xd6rn, respectabel. Of in ieder geval een medebandlid van Bjxf6rk in de IJslandse band Sugarcubes. Anno 2007 is alles anders. Waar de verwachtingen hoog zijn van zijn project Ghostigital op het Haagse Crossing Border, is de teleurstelling groot. Niet voor mij overigens. Hoewel ik Bjxf6rk aardig ken, heb ik slechts eenmaal een handjevol liedjes en beelden van de Sugarcubes gehoord en gezien. Dat vond ik best leuk.
Ghostdigital vind ik echter geniaal. In het zaaltje der IJslandse artiesten hebben we even daarvoor een elfje met magische zang gezien. Het publiek zat op stoeltjes rondom tafeltjes wat perfect bij de sfeer leek te passen. Ze waren kalm, maar gaven na elk elfenliedje een daverend applaus. Hun benen waren over elkaar gevouwen en hun tevreden blikken keken onafgebroken richting podium.
Wanneer we meer dan een uur later dezelfde zaal betreden, lijkt het publiek weinig veranderd. Ongeveer eenderde van de eerdere bezoekers zijn over, maar hun gedragingen zijn nagenoeg hetzelfde. Rustig zitten ze op stoeltjes met de benen over elkaar. Opeens lijkt dat absurd.
Op het podium staan nu Einar xd6rn en producer Curver. Waar laatstgenoemde snoeihard de meest smerige beats uit zijn installatie tovert, staat eerstgenoemde achter de microfoon. De wat gevulde vijftiger kronkelt, schreeuwt, scandeert militaristisch getinte teksten en maakt heupbewegingen alsof hij een danszaal vol tienermeisjes voor zich heeft.
Hij probeert de twintig mensen op de stoelen op te zwepen, maar zijn wilde bewegingen hebben weinig resultaat. De benen blijven over elkaar. Dan gooit hij het over een andere boeg. De zittende mensen moeten meedoen. Hem naschreeuwen. Met overdreven armbewegingen probeert hij het publiek te dwingen iets te doen. Hij schreeuwt. Eist een antwoord. Achterin gilt een dronken meisje met een iel stemmetje wat terug.
xd6rn is even tevreden. De beats worden harder, zijn danspasjes steeds minder ritmisch en de drankfles op het podium raakt langzaam leeg. Terwijl het volume toeneemt zoeken steeds meer mensen hun heil buiten de zaal. Voor xd6rn een reden om een nieuw charmeoffensief te starten en de tien aanwezigen mee te laten doen met schreeuwen, yellen en dansen.
Zijn buik drilt als een custardpudding bij zijn gehos, terwijl zijn rode bezwete hoofd op knappen staat. Hij schreeuwt, gilt en kijkt quasi-zwoel de zaal in. Wij voelen het resultaat van deze charmeactie aankomen en verlaten de zaal. Met een bizar optreden in het hoofd en een maximum aan respect voor de tweede jeugd van de Sugarcubes-man.
